خدمات مهندسی بتن – افزودنی بتن

خدمات مهندسی بتن – افزودنی بتن

مهندسی و اجرای ترمیم سازه های بتنی، مهندسی و اجرای طرح حفاظت از سازه های بتنی و فولادی، مهندسی و اجرای کف پوش های صنعتی مقاوم بتنی، اجرای کف پوشهای صنعتی مقاوم اپوکسی، اجرای کف پوش های صنعتی مقاوم رزینی ، اجرای کف پوش اپوکسی،اجرای کف پوش رزینی ، اجرای کف پوش بتنی ، اجرای کف پوش انبار ها ، اجرای کف پوش فرودگاه ها ، اجرای کف پوش تعمیرگاه ها و اجرای کف پوش سالن های ورزشی، مقاوم سازی سازه های بتنی به روش FRP و …، مشاوره ؛ارائه طرح و اجرای آب بندی سازه های بتنی، پیمانکار آب بندی بتن، آب بندی مخازن بتنی ، آب بندی کلاریفایر ، آب بندی استخر ، آب بندی سازه های بتنی حجیم ، مشاوره و اجرای کاشت آرماتور ، بولت و کرگیری در بتن مسلح ، مجری آب بندی سازه های بتنی ، اجرا کننده ترمیم و آب بندی سازه های بتنی.

روان کننده های بتن یا کاهش دهنده آب (Plasticizers Water Reducers)

روان کننده های بتن مواد آلی یا ترکیبی از مواد آلی و معدنی هستند. در استانداردها و آیین‌نامه‌های بتن، از دو نوع روان‌کننده نام برده شده است:

نوع ۱: روان کننده و نوع آن ۲: روان‌کننده و ایجاد کننده‌ی تاخیر در گیرش. روان‌ کننده‌های بتن معمولاً تاثیر بیشتری در تولید بتن روان نسبت به کاهش دهنده های آب در بتن معمولی یا با رنج معمولی دارند. تاثیر روان‌کننده‌ها در افزایش کارایی و اسلامپ حدود ۳۰ تا ۶۰ دقیقه دوام دارد و پس از آن کارایی و اسلامپ بتن به سرعت کاهش می‌یابد. بالا بودن دما نیز می‌تواند به سرعت کاهش اسلامپ قوت ببخشد.

این افزودنی‌ها معمولاً در محل اجرای پروژه به بتن اضافه می‌شوند و به شکل‌های مختلفی موجود هستند. انواع افزودنی های بتن مایع و پودر فوق روان کننده های بتن موجود هستند. زمان گیرش بتن ممکن است بر پایه ویژگی‌های مختلف این افزودنی از جمله ترکیب شیمیایی، مقدار مورد استفاده و واکنش آن با دیگر مواد مورد استفاده در بتن، به تاخیر بیفتد یا به آن سرعت بخشیده شود. برخی روان‌کننده‌ها قادرند تا گیرش نهایی بتن را بین یک تا چهار ساعت به تاخیر بیندازند.

تقسیم بندی انواع روان کننده های بتن

نوع A : فقط به عنوان کاهش دهنده آب (Water Reducing Agent )

نوع D : در صورتی که خاصیت کاهش دهندگی آب با خاصیت به تاخیر انداختن گیرش (Set-Retardation) توام باشد.

نوع E : در صورتی که خاصیت کاهش دهندگی آب با خاصیت زودگیر کنندگی همراه باشد.

اهداف استفاده از روان کننده های بتن :

۱) رسیدن به مقاومت بالا از طریق کاهش نسبت آب به سیمان با حفظ کارپذیری در حد مخلوط بدون افزودنی های بتن.

۲) حفظ کارپذیری با کاهش مقدار سیمان برای کم کردن گرمای ناشی از هیدراسیون در بتن حجیم.

۳) افزایش کارپذیری جهت تسهیل بتن ریزی در محل های غیر قابل دسترسی.

مکانیزم عمل روان کننده های بتن

ترکیبات اصلی و فعال روان کننده های بتن ، موادی با سطح فعال (Surface Active) هستند که در فصل مشترک دو فاز غیر قابل اختلاط (Immiscible) جمع می شوند و نیروهای فیزیکی – شیمیایی را در این سطح تماس داخلی تغییر می دهند.

این مواد (Surface Active Agent) روی دانه های سیمان جذب شده و به آنها بار منفی می دهد که سبب دفع شدن (دور شدن) این ذرات از هم و تثبیت حالت پخش شدگی آن ها می شود ، حباب های هوا نیز دفع شده و نمی توانند به ذرات سیمان بچسبند.

علاوه بر این، بار منفی سبب بوجود آمدن پوسته ای منظم از مولکولهای آب دور هر ذره شده و در نتیجه موجب جداشدگی ذرات از هم می شود. چون آزادی بیشتری برای حرکت ذرات وجود دارد و آبی که در اثر سیستم فولکوله شدن تحت قید است آزاد می شود و برای روان سازی مخلوط در دسترس قرار می گیرد و در نتیجه کارپذیری افزایش می یابد.

انواع روان کننده های بتن :

دسته اصلی مواد و ترکیبات روان کننده های بتن به شرح زیر است :

۱) اسیدهای لیگنو سولفونیک (Lignosulphonic Acids) و نمک های آنها

۲) فرمول های اصلاح شده و مشتقات اسیدهای لیگنوسولفونیک و نمک های آنها

۳) اسیدهای کربوکسیلیک و هیدروکسیلات (Hydroxylated) ، (Carboxylic Acids) و نمک های آنها

۴) فرمولهای اصلاح شده و مشتقات اسید کربوکسیلیک ، هیدروکسیلات و نمک های آنها

۵) مواد دیگر شامل: نمکهای روی، فسفاتها، کلریدها، کربوهیدراتها، پلی ساکاریدها، اسیدهای قند ، بعضی از مواد پلیمری مانند مشتقات ملامین ، مشتقات نفتالین و غیره.

مواد اصلی که در تهیه روان کننده های بتن مصرف می‌شوند اغلب دارای دیگر خواص غیر مطلوب هستند مانند کندگیری، هوازایی، و… بنابراین به طور معمول با سایر ترکیبات جهت کاهش و حذف اثرات منفی و بهبود اثرات مثبت مخلوط می‌شوند.